อู้

อ๊กซัมกิม เดินทางไปยังประเทศสารขัณฐ์และขอซื้อควายแก่ๆ จากชาวนาคนหนึ่ง ซึ่งชายชาวนาก็ขายให้ถูกๆ แค่ร้อยเดียวเท่านั้น โดยสัญญาว่าวันรุ่งขึ้นจะส่งของให้

เช้าวันต่อมา ชาวนามาตามนัดแล้วบอกกับอ๊กซัมกิมว่า "เสียใจด้วย ควายที่คุณซื้อมันม่องไปแล้ว"
"งั้นขอตังค์คืน"
"เสียใจด้วย เมื่อวานผมไปก่งก๊งมา ตังค์หมดเรียบ คงจะใช้คุณคืนไม่ได้"
อ๊กซัมกิมคิดครู่หนึ่ง แล้วบอก "ไม่เป็นไร เอามันลงมาจากรถให้ผม"
"คุณจะเอามันไปทำอะไรได้"
"ผมจะเอามันไปเป็นรางวัลจับฉลาก"
"แล้วใครมันจะซื้อ"
"ผมเก่ง คอยดูก็ละกัน ผมแค่ไม่บอกใครว่ามันตาย"

หนึ่งเดือนต่อมา ชาวนาไปพบอ๊กซัมกิมเพื่อถามข่าว
"เป็นไงบ้าง กำไรดีไหม"

"สุดยอด ผมเอาไปจับสลาก ขายตั๋วได้ 500 ใบ เก็บค่าตั๋วใบละ 2 บาท สรุป ผมจ่ายคุณ 100 ผมยังได้กำไร 898"
"มีใครบ่นไหม แล้วมันหายไปไหน 2 บาท"

"ไอ้คนชนะมันบ่นคนเดียว ผมเลยคืนเงินค่าตั๋วให้มันไปสองบาท"

...

(แปลมาจากเรื่อง Samoan & Donkey)

...